Gesprek met de Kosmische Moeder

Gesprek met de Kosmische Moeder

Een voorproefje uit het boek:

 

11 oktober 2017, retraite in het klooster dag 3

Hm, waar nu beginnen. Bij de wind, de koeien en de paarden, de rivier en de ganzen, de bomen en de ruisende bladeren waar ik mij zojuist aan heb gelaafd?
Of bij de lezing uit de profeet Jona die deze dagen in het klooster gelezen wordt en wat ondermeer gaat over de onvolmaaktheid van de profeten? Wat weer mooi synchroon loopt met Neal Donald Walsch die ik nu lees en die eerlijk schrijft over al zijn zwakheden en onmacht (Vriendschap met God).
Of zal ik vragen waarom God aan mij verschijnt als de kosmische Moeder. Ik lees net in Vriendschap met God dat God tegen Neal zegt dat hij helemaal geen ouder is. Hij is onze vriend. Wat mij dan in verwarring brengt, want waarom verschijnt de godin dan aan mij wel als een ouder? Moeder?

Mijn aspecten zijn vele lieve kind. Mijn moederschap is één van mijn aspecten. De reden dat ik nu aan jou in mijn Moederschap verschijn, heeft drie redenen. De eerste reden is omdat jouw kind-wond nu heel erg blootligt. Door je relatie met Klaas is deze wond weer volledig aan het licht gekomen. Iets komt nooit zomaar aan het licht, maar altijd met een reden. Ik ben hier om jouw innerlijke gewonde kind de geborgenheid te geven die het zo verlangt.
De tweede reden is omdat het tijd is voor jou om je eigen moeder te vergeven.
Daar ben je nu volop mee aan de gang, en dat je het gezicht van je moeder voor mijn gelaat zag schuiven is een belangrijk inzicht voor je geweest. Je gaat nu inzien dat je moeder ook de godin is, want zij gaf je het leven en voedde je.
De derde reden is dat jij moeder bent. In mijn moederschap weerspiegel en zuiver ik jouw moederschap. Het is niet voor niets dat je verschillende keren het visioen zag van jezelf als de barende godin die de schepping baart. Het moederschap is een van de grootste mysteries die er is. Het is goddelijkheid pur sang.
Dit zijn de redenen waarom ik aan jou verschijn als moeder.

Dus ik moet me maar niet te veel spiegelen aan Neal Donald Walsch.

Nee dat zou ik maar niet doen. Hij is een man en heeft een volstrekt andere achtergrond als jij. Ieder mens channelt uiteindelijk alleen maar zichzelf, weet je nog? Daarom zal nooit en te nimmer de ene mens hetzelfde channelen als de andere. Jullie zijn allemaal (kind van) God, niemand uitgezonderd, maar desalniettemin allemaal volstrekt uniek. Vergelijk jezelf nooit. Je haalt jezelf er alleen maar mee naar beneden!

Overigens zit ik me ook wel een beetje te generen nu, ervan uitgaande dat er mensen zullen zijn die dit zullen lezen. En dat ik me dan zit te vergelijken met de beroemdste channelaar van de wereld!

Kijk nooit iemand naar de ogen mijn kind! Geen koning, geen beroemdheid, geen bestsellerschrijver, geen Neal Donald Walsch!
Het is prachtig wat hij schrijft en hij heeft er miljoenen mee geholpen. Dat maakt hem geen beter mens dan jou of dan wie dan ook.
Hij had zijn opdracht, jij de jouwe en iedereen anders de zijne en hare. Schrijf gewoon door dochter, en laat de rest.
Laat wat mensen ervan zullen denken, laat hoe men je zou kunnen aanvallen en bekritiseren, laat alles los.
Uiteindelijk leef je niet voor de ogen van mensen maar moet je doen wat je ten diepste beweegt.

Dank je. Maar inderdaad zeg, brrrr, het idee dat mijn schrijfsels mijn ouders onder ogen zullen komen… wat zullen ze wel niet van me denken! Of mijn vrienden van ‘Het veld van Gabriël’ op wie ik projecteer dat ze me allemaal als een bangerik zien omdat ik het volgens hen niet helemaal ben aangegaan met de leraar door weg te gaan. En dan nu wel dit. Wat een aanmatiging, wat een zelf- deceptie. En de zusters, de broeders, de lezers van mijn vorige boek! Ze moeten toch wel denken dat ik volledig van het pad af ben. En mijn zussen en mijn vrienden. Zullen ze denken dat ik gek geworden ben? En wat zal ik antwoorden als ze me de neteligste vragen voor de voeten gooien? Zal ik staande kunnen blijven?

Voel je wat het met je doet, deze angsten? Terwijl je ze aan het toetsenbord toevertrouwt voel je je beroerder en beroerder worden. Kleiner en kleiner. Laat de angsten niet toe dochter. Ik sta naast je. Achter je. Ik vang je op. Ik ben je kracht en je wijsheid. Laat de wereld maar over je heen vallen, maar doe wat je voelt dat je moet doen! Je bent niet voor niets een krijger (in de Maya- astrologie). En je weet: het is niet zo dat krijgers niet bang zijn. Ze zijn het wel, maar ze doen desalniettemin wat ze moeten doen.

Dit wordt een prachtig document mijn kind! En een heel persoonlijke. Het gaat over jou. Over jouw heel gewone menselijke leven hier op aarde en over alles wat je daarin tegenkomt. Over de menselijke kant van je leven en de goddelijke kant. En hoe die twee verweven en niet los van elkaar te zien zijn. Het zal de samenvatting zijn van wat je tot nu toe geleerd en geworden bent.

Ga ervoor dochter, vrees niet!

Dank moeder, voor je bevestigingen.

Link naar het artikel in Franciscaans Leven (april 2019 – editie: De Moeder als Leider)